Tip 2: Denk in gedistribueerde systemen (Serie: ondernemen in de deeleconomie)

De term “de deeleconomie” beschrijft kort gezegd het fenomeen dat consumenten elkaar gebruik laten maken van hun onbenutte consumptiegoederen (capaciteit), eventueel tegen betaling.

Spotify is een mooi voorbeeld van een bedrijf dat gebruik maakt(e) van gedistribueerde systemen. Zo werden de computers van de gebruikers van spotify gebruikt om stukjes muziek op te slaan en te streamen naar andere gebruikers. Zo bespaarde Spotify op server-capaciteit en op streaming (transport) kosten.

Een taxi-service die op basis van locatie, beschikbaarheid en tijdigheid een beroep doet op haar chauffeurs om een klant op te pikken is een voorbeeld van het slimmer inzetten van capaciteit. Uber is biedt het platform en verbind vraag en aanbod. Uber is niet de eigenaar van de assets (chauffeurs en auto’s) maar zorgt voor een optimum tussen vraag en aanbod en bepaald dus de prijs voor de afnemer en de aanbieder. Hoewel de dienst innovatief is valt deze niet onder de noemer van de deeleconomie. De chauffeurs werken gewoon voor eigen rekening en er is geen sprake van het inzetten van onbenutte capaciteit. Ook de andere dienst van Uber, UberPop, is niet een voorbeeld van de deeleconomie, de chauffeurs die zich aanmelden zijn dan wel particulieren (zonder taxi vergunning) maar werken gewoon voor Uber en hadden de rit niet gemaakt als ze er niet voor betaald hadden gekregen. UberPool, of de Nederlandse versie die vorige maand haar deuren sloot, Toogethr kan wel aanspraak maken op de titel van deeleconomie initiatief. Hier wordt onbenutte capaciteit, een auto met een aantal lege zitplaatsen die van A naar B rijdt slimmer ingezet. Zo verbind de app lifters aan pendelaars of, bij UberPool, delen reizigers samen een taxi.

Natuurlijk is het lastig een platform goed te categoriseren, zo is het grootste gedeelte van het aanbod op AirBnB gewoon commerciele verhuur en valt dus niet onder de deeleconomie. De student die om het weekend naar zijn ouders gaat en dan zijn appartement te huur aanbied valt daar weer wel onder.

Wat duidelijk niet onder de noemer deeleconomie valt zijn allerhande klusjes sites. Op deze sites kan men iemand inhuren voor uiteenlopende doeleinden, van simpele klusjes zoals het gras maaien, een kozijn schilderen tot het overdragen van kennis en zorgtaken.  Het gaat hier dus om het leveren van diensten, en niet om het delen van onbenutte capaciteit tussen consumenten. 

Het slimmer inzetten van ongebruikte capaciteit is wat anders dan het omzeilen van regels om zo producten en diensten tegen een lagere prijs aan te kunnen bieden. Airbnb kan niet de regels voor brandveiligheid en verhuur van appartementen aan haar laars lappen en Uber moet zich houden aan de regels die gelden voor het vervoer van personen.  

Bij Jipio is het platform gericht op het benutten van spullen die binnen je netwerk beschikbaar zijn. We hebben onderzocht hoe groot je netwerk moet zijn voor dat je toegang hebt tot de meest essentiële items en kwamen tot de conclusie dat je met 150 vrienden al toegang hebt tot alles wat je nodig hebt.

Als je wilt beginnen in de deeleconomie denk er dan over na hoe je capaciteit/bronnen die op dit moment onbenut zijn (ruimte, energie, tijd, spullen) efficiënter kunt inzetten.

(Energie is een markt die zich bij uitstek leent voor de deeleconomie, het gebruik maken van capaciteit (energie productie) van andere consumenten (hip; prosumers) dat op dat moment niet gebruikt wordt.)

Johan Trip

De Taxushaag 4, Zutphen, 7207 MB, The Netherlands

Entrepreneur.